Een gedicht van Toon Tellegen

Ik vind denken het raarste wat er is.
Als ik denk: kom ik ga nu eens denken…
dan denk ik al. Of als ik denk: nu niet meer denken!
dan blijf ik toch denken.
Je kunt met alles beginnen en ophouden: eten, slapen,
lezen, vechten, verliefd zijn… Maar niet met denken.
Ik denk dat dàt de reden is dat iedereen, als hij niet
ziek wordt of een ongeluk krijgt, uiteindelijk toch
doodgaat: iedereen wordt moe van denken.
Doodmoe.
Het heet niet voor niets zo.
Als je dood bent denk je voor het eerst niet meer.
Ze zeggen wel: Rust in vrede.
Ze zouden moeten zeggen: Rust in gedachteloosheid. 

Toon Tellegen. Uit: Ik denk, pag. 31. Uitgeverij Lannoo

Foto: Necropolis Alyscamps te Arles, Frankrijk